czwartek, kwiecień 19, 2018

Znajdź na stronie

Vinaora Nivo Slider

Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x

Przyciski strona główna

 

uczniowie nauczyciele bibioteka pedagogrekrutacja wspolpraca FSYNTEAA1tot1rainbow1P

Sienniczanie - parlamentarzyści

Absolwenci naszych szkół pedagogicznych najczęściej znajdowali zatrudnienie w szkołach powszechnych i, po II wojnie światowej, podstawowych. Jednak wielu z nich, po uzupełnieniu wykształcenia na poziomie wyższym, uczyło i wychowywało młodzież, także w szkołach średnich i wyższych. W drodze awansu zawodowego zajmowali oni często kierownicze stanowiska w szkołach, a nierzadko trafiali do jednostek nadzoru pedagogicznego.

Szeroko znane są osiągnięcia Sienniczan na niwie pracy społecznej. Dzięki ich inicjatywie i umiejętnościom organizatorskim powstał niejeden nowy budynek szkolny, internat, zespół artystyczny, orkiestra. Dzielili się swoją wiedzą i doświadczeniem zawodowym pisząc szkolne podręczniki, dyskutując w prasie oświatowej nad kolejnymi jej zmianami. Wielu działało na eksponowanych stanowiskach w ruchu związkowym polskich nauczycieli.

Warto jednak zauważyć jeszcze tych, którzy oddali się polityce i w tej dziedzinie osiągnęli szczyty. Naturalnym środowiskiem ich działania była wieś polska i w chłopskich organizacjach politycznych było ich najwięcej, ale nie tylko. Wśród Sienniczan znajdujemy ośmiu parlamentarzystów. Są to: Michał Arcichowski, Jan Woźnicki, Ludwik Suda, Paweł Edward Chadaj, Adolf Sarnecki, Franciszek Wasążnik, Alfons Erdman, Jerzy Czeszejko-Sochacki. Wszyscy byli nauczycielami, społecznikami, samorządowcami, ludźmi zaangażowanymi w budowanie i zmienianie Polski zgodnie ze swoim światopoglądem. Większość naszych parlamentarzystów sprawowała swoje mandaty w okresie istnienia II Rzeczypospolitej, kilku jednak zaangażowało się także w powojenną budowę PRL-u.

Dodać do tej listy można również Milenę Rudnycką, działaczkę ukraińską, zatrudnioną jednak w Siennicy jedynie formalnie, w czasie, gdy sprawowała mandat poselski.

Michał Arcichowski (1863-1937)

Poseł na Sejm Ustawodawczy i Sejm I kadencji II Rzeczypospolitej w latach 1919 – 1927.

Pochodził z Wólki Zamkowej w pow. Bielsk Podlaski. Nie znamy okresu w którym uczęszczał do rosyjskiego Seminarium Nauczycielskiego w Siennicy. Przyjąć należy, że mogło to być w latach 1875-80, w okresie nasilonej rusyfikacji. Po ukończeniu szkoły, w 1880 r. rozpoczął pracę w zawodzie nauczyciela. Za swoją działalność społeczną i związkową był szykanowany przez władze rosyjskie i niemieckie.

Do Sejmu Ustawodawczego dostał się z listy Polskiego Komitetu Wyborczego Powiatowego w okręgu wyborczym nr 34 w Bielsku Podlaskim, a w ławach sejmowych zasiadał w klubie parlamentarnym Związku Sejmowego Ludowo-Narodowego. Interesowały go sprawy oświaty i gospodarki wodnej. Natomiast do Sejmu I kadencji został wybrany z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej w okręgu nr 4 w Ostrowi Mazowieckiej. Pracował w komisji petycyjnej, oświatowej i w komisji robót publicznych.

Jan Woźnicki (1881-1945)

Poseł na Sejm Ustawodawczy w latach 1919-1922 i Sejm II kadencji II Rzeczypospolitej w latach 1928-1930 oraz Senator Senatu RP I i III kadencji w latach1922-1927 i 1930-1935. Mianowany posłem do KRN w 1945 r., nie objął mandatu.

Pochodził z Nieszawy. Do siennickiego seminarium uczęszczał w latach 1896-99. Po uzyskaniu dyplomu, rozpoczął pracę w zawodzie nauczyciela i jednocześnie działalność społeczną w Polskiej Macierzy Szkolnej.

Do sejmu Ustawodawczego wszedł z listy PSL „Wyzwolenie” i pełnił w nim funkcję sekretarza klubu. Podczas wojny polsko-bolszewickiej został wybrany członkiem Rady Obrony Państwa. W wyborach w 1922 r. z list państwowych PSL „Wyzwolenie” dostał się zarówno do Sejmu i do Senatu.

W latach 1928-1930 był ponownie posłem z ramienia PSL „Wyzwolenie”, pełniąc funkcję wicemarszałka Sejmu, a w latach 1930-1935 ponownie został senatorem.

Po II wojnie jako członek Stronnictwa Ludowego został posłem do Krajowej Rady Narodowej

Ludwik Suda (1883-1947)

Poseł na Sejm II kadencji II Rzeczypospolitej w latach 1928-1930.

Pochodził z Latowicza. Siennickie Seminarium ukończył w 1902 r. i rozpoczął pracę w zawodzie nauczyciela. Prędko wciągnął się do walki o polską szkołę, był uczestnikiem słynnego zjazdu nauczycieli w Pilaszkowie w 1905 r., uważany jest za współtwórcę powstającego ruchu ludowego.

W 1926 r. Politycznie działa w Polskim Stronnictwie Ludowym „Wyzwolenie” i z listy tej partii zostaje wybrany posłem w 1928 r.

Paweł Edward Chadaj (1896-1964)

Poseł na Sejm II kadencji II Rzeczypospolitej w latach 1928–1930, do Krajowej Rady Narodowej (1946–1947) oraz na Sejm Ustawodawczy Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1947–1952.

Pochodził z Drążgowa w pow. ryckim. Absolwent siennickiego seminarium z 1914 r. Rozpoczął pracę w zawodzie nauczyciela i szybko dał się poznać jako działacz ruchu ludowego oraz kółek rolniczych.

W 1928 został wybrany posłem na Sejm II kadencji z listy PSL „Wyzwolenie”. Pełnił w nim funkcję jednego z sześciu sekretarzy.

W 1946 r. uzyskał mandat posła do Krajowej Rady Narodowej, był przewodniczącym komisji spółdzielczości, aprowizacji i handlu. W 1947 r. wszedł do Sejmu Ustawodawczego z listy PSL w okręgu Chełm.

Adolf Sarnecki (1898-1960)

Poseł na Sejm IV i V kadencji II Rzeczypospolitej w latach 1935-1939.

Pochodził ze Szreńska pow. płocki. Uczęszczał do Siennickiego Seminarium Nauczycielskiego w latach 1913–1915. Szkoły nie ukończył.

W 1935 został wybrany do Sejmu RP z okręgu 51, obejmującego Nowogródek, Szczuczyn i Słonim, z listy państwowej, rekomendowany przez Związek Nauczycielstwa Polskiego. Był członkiem Rady Naczelnej Obozu Zjednoczenia Narodowego. W Sejmie działał w Komisji Oświatowej i Komisji Wojskowej. Ponownie zdobył mandat poselski w listopadzie 1938 r. kandydując z listy OZN. Szczególnym jego zainteresowaniem cieszą się sprawy szkolnictwa powszechnego i budowy nowych szkół.

Franciszek Wasążnik (1898-1992)

Poseł na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej II, III i IV kadencji w latach 1957-1969.

Pochodził z Majdanu, wsi pod Siennicą. Do siennickiego seminarium uczęszczał w latach 1912–1916. Rozpoczął naukę jeszcze w szkole rosyjskiej lecz został absolwentem Królewsko-Polskiego Seminarium dla Nauczycieli Ludowych.

Trzykrotnie wybierany do Sejmu PRL w okręgu wyborczym w Łomży z rekomendacji Związku Nauczycielstwa Polskiego. Jako poseł pracował w Komisji Oświaty i Nauki i w Kole Posłów Bezpartyjnych. Aktywnie uczestniczy w procesie legislacyjnym ustaw dotyczących ochrony zdrowia, opieki państwa nad dobrami kultury i oświatowych.

Alfons Erdman (1886-1943)

Poseł na Sejm Ustawodawczy oraz I i V kadencji II Rzeczypospolitej, a także senator II kadencji.

Był profesorem historii w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w Siennicy w latach 1916-17. Pochodził z Grodźca pow. kaliski.

Do Sejmu Ustawodawczego wszedł z listy PSL „Wyzwolenie” w okręgu wyborczym nr 27 w Pińczowie, pracował w komisjach: administracyjnej (zastępca przewodniczącego), konstytucyjnej, oświatowej oraz spraw zagranicznych. W Sejmie I kadencji, z ramienia PSL „Piast” działał w komisji administracyjnej i spraw zagranicznych; W latach 1928–1930 był senatorem i pracował w komisjach oświaty i kultury (sekretarz) oraz prawniczej (sekretarz). Natomiast w Sejmie V kadencji, do którego dostał się z listy OZN pracował w komisjach: administracyjno-samorządowej (wiceprzewodniczący) i budżetowej. Był wybierany do sejmowych komisji specjalnych.

Jerzy Czeszejko-Sochacki (1892-1933)

Poseł na Sejm I i II kadencji II Rzeczypospolitej w latach 1922 – 1930.

Był profesorem historii w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w Siennicy w latach 1918-19. Pochodził z Nieżyna. W Siennicy szybko dał się poznać jako bardzo aktywny organizator ruchu robotników rolnych.

1921 r. i wstępuje do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski, od razu przyjęty do Komitetu Centralnego. Posłem został w 1926 r. po zrzeczeniu się mandatu przez więzionego wtedy innego działacza komunistycznego. Wybrany posłem II kadencji, w 1928 r., został pozbawiony immunitetu poselskiego i wyjechał wówczas z kraju, by oficjalne zrzec się mandatu w 1929 r.

Milena Rudnycka (1892-1976)

Poseł na Sejm II i III kadencji II Rzeczypospolitej w latach 1928 – 1935.

Ukraińska działaczka polityczna i społeczna, nauczycielka szkół średnich i wykładowca na Wyższych Kursach Pedagogicznych we Lwowie, także dziennikarka. Do Siennicy przeniesiona służbowo, nie podjęła pracy, urlopowana z powodu sprawowania mandatu poselskiego.

W Sejmie była członkiem komisji oświaty i spraw zagranicznych.